Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

Zelena arhitektura

Izvor: Politika

Skupi uvozni energenti (tečna goriva i gas) i potreba za energetskom nezavisnošću, usmjeravaju nas ka strategiji veće upotrebe obnovljivih izvora energije. Energetska samostalnost jedne zemlje očitava se u procentu korišćenja obnovljivih izvora energije (geotermalne vode, vjetar, voda u hidrocentralama, biomasa, solarna energija), u odnosu na količinu energenata koje uvozi (tečna goriva i gas). U razvijenim evropskim državama, obnovljivi izvori energije čine 10 – 12 odsto ukupnog energetskog bilansa, kod nas – samo 1 procenat.

Ekološka svijest obavezuje da razmišljamo o životu u skladu sa prirodom uz upotrebu tehnologija koje ne ugrožavaju planetu. Ako se želi spas života na Zemlji, mora da se promjeni način života i način gradnje. Neadekvatan pristup graditeljstvu, jedan je od najbitnijih doprinosa globalnom zagrijavanju planete.

Pračovjek je intuitivno gradio u skladu sa prirodom. Tehnički i tehnološki napredak civilizacije donio je projektovanje i gradnju koji iscrpljuju fosilne energente, nagomilavaju nereciklažne materijale, pospješuju emisiju štetnih gasova i otuđuju čovjeka od prirode. Na projektantima i investitorima je da osmisle, projektuju i grade „zeleno”.

ŠTA JE „ZELENA ARHITEKTURA”?

„Zelena arhitektura“ je naziv za aritekturu koja nastaje i živi u skladu sa prirodnom sredinom. Ona poštuje ekološke zakonitosti, ne narušava ih, crpi obnovljivu energiju i uklapa se u prirodne tokove kao živi organizam. To je projektovanje i izgradnja sa punom sviješću o prirodi i okruženju i korišćenje prirodnih eko sistema kao makro modela urbanističkog planiranja.

Zelena arhitektura planira u skladu sa zdravim načinom stanovanja (pravilna orjentacija objekata, izdašna osunčanost prostorija u kojima se živi i radi, humana gustina stanovanja u blokovima i naseljima, obilje zelenila i rekreativnih vodenih površina…)

Ona podrazumijeva maksimalnu upotrebu obnovljivih i ekološki čistih izvora energije, konzervaciju i recirkulacije vode i energije, upotreba prirodnih i reciklažnih materijala pri gradnji, upotreba štedljivih materijala (izolacije, sistemi grijanja), korišćenje održivih tehnologija (ekonomski i ekološki), projektovanje u skladu sa prirodom i otvaranje enterijera ka ambijentu, uspostavljanje dijaloga između objekata i arhitektonskog okruženja sa prirodom.

Kao rezultat „zelenog projektovanja”, nastala je „pametna kuća“. Sa aspekta energetske održivosti ona koristi najdostupnije i obnovljive izvore energije. Kod nas bi to bile geotermalne vode, energija vjetra i solarna energija, akumulira i štedi energiju, integriše i kombinuje energetske sisteme, programiranim upravljanjem racionalizuje potrošnju, štedi vodu, akumulira kišnicu, recirkuliše vodu, kontroliše kvalitet vazduha u kući i nivo štetne emisije gasova iz kuće.

ISTORIJA RAZVOJA EKO SVIJESTI U ARHITEKTURI

Od savremenih arhitekata, projektovanje po principu „dijaloga sa prirodom“, započeli su Steiner, Wright, Alto, Le Corbusier.

Svijest o zaustavljanju globalnog zagrijavanja planete štetnom gradnjom, nastala je u drugoj polovini dvadesetog vijeka, o čemu je donijeto više deklaracija (na konferenciji Svjetske komisije Ujedinjenih nacija o životnoj sredini 1986. i u Rio de Žaneiru 1992., Svjetska izložba Expo92 u Sevilji).

Danas arhitekte projektuju po mjeri ljudi, ali uz svijest zaštite planete od daljeg zagađenja. UNESCO, razna svjetski ekološki pokreti i arhitektonska udruženja dodjeljuju godišnje nagrade za „najzelenije”projekte. Najbogatije zemlje grade najštedljivije zgrade i naselja.

Neki realizovani “zeleni” projekti:

Svjetski trgovinski centar u Bahrainu je najveći, do danas realizovani objekat sa samostalnim obnovljivim izvorima energije. Karakterišu ga tri vjetrogeneratora postavljena na pasarele između dvije kule. Obla forma zgrada ubrzava strujanje vazduha, a solarni kolektori prekrivaju više od polovine fasada obje kule. Objekat je interesantan i po arhitektonskim vrijednostima i upotrebi savremenih štedljivih materijala.

Javna garaža, Štutgart je dokaz da se može projektovati „zeleno” čak i objekat koji je po namjeni, najmanje ekološki. Javna garaža u centru Štutgarta, sva u staklu sa centralnim atrijumom koji obezbjeđuje prirodno provjetravanje. Unutrašnji vrt bogat je zelenilom koje se proteže kroz sve etaže, vodoskoci, potočići i bazeni stvaraju zelenu i zdravu mikro klimu unutar garaže. Na vrhu zgrade je kancelarijski prostor sa pogledom na okolinu – koncept koji dokazuje brigu za „malog” službenika parking naplate.

ZELENI KOMPLEKS, Singapur

Trenutno se u Singapuru gradi budući najveći „zeleni kompleks” poslovno stambenih zgrada. Objekti će koristiti geotermalne vode za pokretanje toplotnih pumpi, akumuliraće i recirkulisati atmosfersku vodu, a fasade će pokrivati solarni kolektori. Položaj i forma zgrada podređeni su maksimalnom sakupljanju sunčevih zraka. Istovremeno talasi krovnih pokrivača pospješuju prirodno provjetravanje i sabiranje atmosferske vode. Koncept ustakljenog, bogato ozelenjenog javnog prostora, pruža mogućnost energetske kontrole zgrade i smanjenje ukupnih troškova u eksploataciji.

Pratite najnovije vijesti putem naše Facebook stranice.